Orientacja w schemacie ciała przydaje się dziecku podczas ruchu, ubierania, rysowania i wykonywania codziennych poleceń. Można ją poznawać naturalnie: przez nazywanie, wskazywanie, naśladowanie oraz odwzorowywanie pozycji.
Najlepiej przeplatać krótkie zabawy ruchowe ze spokojniejszymi zadaniami przy stole. Nie potrzeba skomplikowanych przygotowań — wystarczą lustro, kartka, ubrania lub książeczka z elementami do dopasowania.
Od czego zacząć naukę części ciała?
Na początku wybierz kilka łatwych do pokazania części ciała, na przykład głowę, ręce, nogi, oczy i nos. Wypowiadaj ich nazwy w krótkich zdaniach i pokazuj je na sobie, lalce, ilustracji lub postaci. Gdy dziecko pozna dany zestaw, można stopniowo dodawać kolejne określenia.
Warto także wykorzystywać zwykłe sytuacje. Podczas ubierania można zapytać, gdzie zakładamy czapkę, skarpetki albo rękaw, a w czasie mycia przypominać nazwy mytych części ciała. Jeśli chcesz szerzej wykorzystać rozmowę w takich aktywnościach, pomocne będą również pomysły na rozwijanie mowy dziecka przez zabawę.
Zabawy ruchowe rozwijające orientację w schemacie ciała
Ruch pozwala połączyć słowo z gestem i położeniem danej części ciała. Polecenia powinny być krótkie, a tempo dostosowane do reakcji dziecka.
- Lustro: stańcie naprzeciwko siebie. Dotknij nosa, unieś rękę albo zegnij nogę i poproś dziecko o powtórzenie ruchu.
- Dotknij i nazwij: wypowiadaj proste polecenia, takie jak „dotknij głowy” lub „połóż dłonie na kolanach”. Potem zamieńcie się rolami.
- Ruchomy posąg: przyjmij wyraźną pozycję, a dziecko niech spróbuje ją odwzorować. Zacznij od jednego ruchu i dopiero później łącz kilka elementów.
- Piosenka z gestami: podczas śpiewania lub rytmicznego mówienia wskazujcie wymieniane części ciała.
- Ślady na podłodze: ułóż kartki wyznaczające miejsca dla dłoni lub stóp i podawaj wskazówki dotyczące ich ułożenia.
Spokojne zabawy stolikowe
Przy stole można wrócić do tych samych nazw w innej formie. Narysuj prostą postać bez kilku elementów i wspólnie uzupełnijcie obrazek. Innym pomysłem jest układanie postaci z wyciętych figur albo wskazywanie części ciała na ilustracji zgodnie z podanym poleceniem.
Do dopasowywania można wykorzystać książeczkę sensoryczną „Moje pierwsze zabawy na rzepy”, w której znajdują się między innymi ćwiczenia dotyczące części ciała. Elementy na rzepy pozwalają samodzielnie wykonywać zadania i wielokrotnie do nich wracać.
Inny wariant daje książeczka sensoryczna „Fajne dziewczyny – moda i stylizacje”. Podczas ubierania postaci można nazywać części ciała i wskazywać, gdzie należy umieścić poszczególne elementy garderoby. Zabawa może też stać się początkiem krótkiej historii o przygotowaniu postaci do wyjścia.
Jak urozmaicać ćwiczenia?
To samo zadanie można wykonywać na kilka sposobów: najpierw wskazać część ciała na sobie, później na drugiej osobie, a następnie na postaci lub ilustracji. Można też zmieniać osobę wydającą polecenia, łączyć gesty w krótkie sekwencje albo prosić o dokończenie rozpoczętego rysunku.
Podczas układania i mocowania drobniejszych elementów dziecko wykonuje także precyzyjne ruchy dłoni. Więcej podobnych inspiracji zawiera artykuł o tym, jak rozwijać motorykę małą podczas codziennych aktywności.
Najważniejsza jest regularna, swobodna zabawa
Krótkie aktywności można wplatać w codzienny ruch, ubieranie i wspólne oglądanie ilustracji. Warto powtarzać znane nazwy, pokazywać ruch bez pośpiechu i pozwalać dziecku proponować własne polecenia.
Wybierz jedną zabawę ruchową i jedno zadanie stolikowe, a później sprawdź, które z nich najchętniej wraca do waszego codziennego planu.
Dodaj komentarz